Η Ισπανία ξεκίνησε καλύτερα τον τελικό και στο πέμπτο μόλις λεπτό έχασε σπουδαία ευκαιρία για να προηγηθεί στο σκορ. Υστερα από εκτέλεση κόρνερ του Τσάβι, ο Σέρχιο Ράμος έπιασε την κεφαλιά, αλλά ο Στεκέλενμπουργκ απέκρουσε εντυπωσιακά. Η Ολλανδία μετά τα πρώτα 15 λεπτά ισορρόπησε το παιχνίδι, περιορίζοντας ως ένα σημείο το passing game των Ισπανών, παρά το γεγονός πως οι Ιβηρες είχαν την κατοχή της μπάλας. Οι «οράνιε» δεν έδειξαν να είναι απειλητικοί, με εξαίρεση το σουτ του Ρόμπεν στο 46' που έδιωξε σε κόρνερ ο Ικερ Κασίγιας. Το πρώτο ημίχρονο ήταν φτωχό σε φάσεις, ενώ κυριάρχησαν τα δυνατά μαρκαρίσματα και τα πολλά φάουλ (20 συνολικά), με τον Γουέμπ να δείχνει πέντε κίτρινες κάρτες μέσα σε 12 λεπτά!

Ιδια η εικόνα και στην έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, με την Ισπανία να διατηρεί την κατοχή της μπάλας, χωρίς όμως να απειλεί ουσιαστικά την εστία του Στεκέλενμπουργκ. Η Ολλανδία όμως ήταν αυτή που έχασε την τεράστια ευκαιρία να ανοίξει το σκορ στο 62': ο Σνάιντερ με εξαιρετική κάθετη πάσα έβγαλε τετ α τετ τον Ρόμπεν με τον Κασίγιας, αλλά ο αρχηγός των «φούριας ρόχας» έδιωξε με το πόδι την μπάλα σε κόρνερ, διατηρώντας το μηδέν για την εστία του. Στο 69' ήρθε η απάντηση για την Ισπανία: ο Νάβας γυρνάει την μπάλα από δεξιά, ο Χάιτινχα κάνει λάθος, όμως ο κεντρικός αμυντικός της Ολλανδίας βάζει το πόδι του και διώχνει την μπάλα σε κόρνερ στο πλασέ του Βίγια. Στο 77' και σε κόρνερ του Τσάβι, ο Σέρχιο Ράμος αφύλακτος, έστειλε με κεφαλιά την μπάλα άουτ. Στο 82' ο Ρόμπεν νίκησε στην ταχύτητα τον Πουγιόλ, αλλά όχι και τον Κασίγιας, που έπεσε στα πόδια και του πήρε την μπάλα και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε η κανονική διάρκεια της αναμέτρησης. Το 0-0 παρέμεινε σε τελικό για δεύτερη φορά στην ιστορία (μετά το 1994 ανάμεσα στη Βραζιλία και την Ιταλία), ενώ για δεύτερη συνεχόμενη φορά και πέμπτη συνολικά, ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου οδηγήθηκε στην παράταση.

Εκεί, η Ισπανία έδειξε να «πατά» καλύτερα και έχασε σπουδαία ευκαιρία στο 95' με τον Στεκέλενμπουργκ να νικά σε τετ α τετ τον Φάμπρεγκας, ύστερα από πάσα του Ινιέστα. Στο αμέσως επόμενο λεπτό η Ολλανδία δημιούργησε την μοναδική καλή της ευκαιρία στο έξτρα 30λεπτο, με την κεφαλιά του Ματάισεν να περνά άουτ. Στο 109' ο Χάιτινχα αντίκρισε την δεύτερη κίτρινη κάρτα για μαρκάρισμα στον Ινιέστα, που αποδείχτηκε καθοριστική για την εξέλιξη του τελικού. Στο 116' κρίθηκε το 19ο Παγκόσμιο Κύπελλο, με τον mvp Αντρές Ινιέστα να αναδεικνύεται πρόσωπο του τελικού: ο άσος της Μπαρτσελόνα πήρε την μπάλα από τον Φάμπρεγκας και μέσα από την περιοχή «εκτέλεσε» τον Στεκέλενμπουργκ.

Η Ισπανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο και έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα που το πετυχαίνει αυτό εκτός Ευρώπης, ενώ έγινε η δεύτερη ομάδα που κατακτά στη σειρά Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μετά την Δυτική Γερμανία (1972 & 1974). Επιπλέον οι «φούριας ρόχας» έγινε η πρώτη ομάδα που κατακτά Μουντιάλ έχοντας χάσει τον πρώτο της αγώνα (σ.σ. με την Ελβετία). Ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε έγινε ο δεύτερος προπονητής μετά τον Μαρσέλο Λίπι (Ιταλία, Γιουβέντους), που κατακτά Μουντιάλ και Τσάμπιονς Λιγκ (με τη Ρεάλ Μαδρίτης).


Οι συνθέσεις των ομάδων:
ΟΛΛΑΝΔΙΑ (Μπερτ φαν Μάρβαϊκ): Στεκέλενμπουργκ, Φαν Ντερ Βίελ, Χάιτινχα, Ματάισεν, Φαν Μπρόνκχορστ (105' Μπράαφχαϊντ), Φαν Μπόμελ, Ντε Γιόνγκ (99' Φαν Ντερ Φάαρτ), Κάουτ (71' Ελία), Σνάιντερ, Ρόμπεν, Φαν Πέρσι.

ΙΣΠΑΝΙΑ (Βιθέντε Ντελ Μπόσκε): Κασίγιας, Σέρχιο Ράμος, Πικέ, Πουγιόλ, Καπντεβίλα, Μπούσκετς, Τσάμπι Αλόνσο (86' Φάμπρεγκας), Τσάβι, Ινιέστα, Πέδρο (60' Νάβας), Βίγια (105' Τόρες).