Νίκος Αντωνόπουλος: “Θέλει τόλμη να δουλέψεις εκτός Ηλείας”

Το ποδόσφαιρο  και ειδικότερα η προπόνηση είναι επιστήμη, και μάλιστα εφάμιλλη της ιατρικής

Αυτά που λένε “αυτός δε δουλεύει αλλά έχει μάτι” είναι για τα πανηγύρια. Αν δεν έχεις κατάλληλους παίκτες και δε δουλεύεις στη προπόνηση όσα “μάτια” και να έχεις δε κάνεις τίποτα.

Πρέπει να εκτιμηθεί  ότι βάζουν λεφτά Ηλείοι, διπλανοί μας άνθρωποι, επαγγελματίες της αγοράς. Ο Πανηλειακός είναι ομάδα όλων και πρέπει να στηριχθεί..

Δίκαια πρωταθλητής ο Αστέρας

Ένας από τους πιο σύγχρονους (σε τρόπο δουλειάς και φιλοσοφίας) προπονητής - γυμναστής της Ηλείας, ο Νίκος Αντωνόπουλος με τεράστιο έργο σε πολλές ομάδες του νομού, φιλοξενείται σήμερα στο asist.gr. Η φετινή του πολύ μεγάλη επιτυχία με την ιστορική Εράνη Φιλιατρών  αποτέλεσε την αφορμή για μια πολύ ουσιαστική κουβέντα.....

Νίκο να ξεκινήσουμε απο τη Δ’ Εθνική. Πως έφθασες εκεί...

-Πέρυσι ξεκίνησα τη χρονιά αναλαμβάνοντας τον Ηφαιστο Βουνάργου και τον Αρη Λανθίου έχοντας πολύ δύσκολο έργο. Το Βούναργο με τελείως νέα ομάδα, έκανε μια από τις πιο σύγχρονες προετοιμασίες (όλα με μπάλα στο ιδιόκτητο γήπεδο του Μελιτσόπουλου στην Αμαλιάδα) όπου εκεί τους δίδαξα και τον τρόπο άμυνας σε ζώνη, ενώ τον ίδιο τρόπο προετοιμασίας εφάρμοσα και στο Λάνθι. Δυστυχώς όμως, το Νοέμβρη και ενώ ο Ηφαιστος ήταν σε τροχιά ανόδου (τρίτος μετά από τα φυσιολογικά φαβορί Μαγούλα και Αλφειό) παραιτήθηκα από την ομάδα. Αμέσως μετά μου έκανε πρόταση ο Πατρινός προπονητής  Χρήστος Γερολυμάτος (αφού πρώτα συμβουλεύθηκε τον Κώστα Λούσκο, τον οποίο και ευχαριστώ) να πάμε μαζί στον Ατρόμητο Λάππα ο οποίος πάλευε για την παραμονή και δέχθηκα, αφήνοντας αναγκαστικά και το Λάνθι που και αυτό ήταν σε τροχιά ανόδου. Να σημειωθεί ότι και οι δυο  Ηλειακές ομάδες πέτυχαν άνοδο.

Όπου εκεί πέτυχες την μεγάλη σωτηρία μέσα στη Δάφνη..

-Ο Ατρόμητος είχε ένα πολύ καλό υλικό ενώ ήταν και φοβερά δουλεμένος σε θέματα τακτικής από έναν πολύ σύγχρονο προπονητή τον Θοδωρή Ανδριόπουλο, τουλάχιστον εγώ αυτό είδα. Απλά η αλλαγή προπονητή έγινε για λόγους  ψυχολογίας, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι δεν προ- υπήρχε γυμναστής. Το ερώτημα είναι : πόσοι γυμναστές θα πήγαιναν σε μια ομάδα Δ’ Εθνικής τη στιγμή που πέφτει; σίγουρα πολύ λίγοι. Με το Χρήστο δουλέψαμε πολύ και αυτό που εκτιμώ σε αυτόν είναι ότι μου έδειξε πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη και με άφησε να δουλέψω στο κομμάτι μου με πλήρη ελευθερία.

Ναι αλλά τη σωτηρία την έκανες με τον Ανδρέα Ζήκο..

-Ακριβώς καθώς οι διοικούντες άλλαξαν και πάλι προπονητή. Όμως και αυτός με αναγνώρισε και με άφησε να δουλέψω (κάτι πολύ δύσκολο καθώς λίγοι προπονητές εμπιστεύονται τους γυμναστές) ζητώντας μου να συνεχίσουμε μαζί και του χρόνου. Αποτέλεσμα όλης αυτής τς δουλειάς ήταν να κάνουμε στο τέλος ένα εξαιρετικό φορμάρισμα και μια πολύ μεγάλη εμφάνιση μέσα στην Ανδραβίδα όπου και σωθήκαμε..

Και η Εράνη πως προέκυψε..

-Με το Λάππα κάναμε νίκη και μεγάλη εμφάνιση μέσα στην Εράνη και οι άνθρωποι που ξέρουν από μπάλα βλέπουν και αξιολογούν δεν κάνουν μόνο θεωρία στα καφενεία... Η πρόταση που ήρθε ήταν αρκετά καλύτερη από το Λάππα και έτσι δέχθηκα ενώ σημαντικό ρόλο έπαιξε και η γνώμη του μεγάλου γκολτζή του Ντίνου Παναγιωτακόπουλου.

Βγάζεις κάποια  πικρία;

-Ξέρεις τι είναι να έχεις καθολική αποδοχή από ανθρώπους που έχουν ζήσει και δουλέψει το ποδόσφαιρο από όλα τα πόστα σε δυο μεγάλους ποδοσφαιρικούς νομούς και να βρίσκονται εδώ παράγοντες που να θέλουν «γιόμες» και παρεμβολές;

Δυστυχώς όμως ξέρουν ότι με εμένα αυτά είναι κομμένα και η συνεργασία τελειώνει. Η ηθική ικανοποίηση είναι ότι όπου έχω δουλέψει οι παίκτες αναγνωρίζουν αυτά που έχουν κερδίσει.

Οπότε μόνο τυχαία δεν ήταν η φετινή επιτυχία.

-Όταν αναλαμβάνεις αποκλειστικά ο ίδιος το κομμάτι της προετοιμασίας, αλλά και τη διαχείριση της προπόνησης όλη τη χρονιά (στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ο προπονητής φυσικής κατάστασης διαχειρίζεται την περιοδικότητα της προπόνησης και ο προπονητής κάνει την τακτική και λειτουργεί σαν μάνατζερ) και η ομάδα βγαίνει δεύτερη, παίρνει το κύπελλο Μεσσηνίας, βγαίνει καλύτερη μεσσηνιακή ομάδα και δεν εμφάνισε ούτε ένα μυϊκό τραυματισμό τότε μόνο τυχαία δεν ήταν η φετινή πορεία...Ο ίδιος ο Πατρίκ Ενγκεμά με ευχαρίστησε δημοσίως στην Ελευθερία της Καλαμάτας λέγοντας ότι είναι πολύ τυχερός που με γνώρισε. Και εγώ τον ευχαριστώ γιατί με εμπιστεύθηκε πλήρως..

Νιώθεις πως δικαιώθηκες  που ρίσκαρες;

-Στη Δ΄ και ειδικά σε αυτά τα δυο σωματεία που είναι από τα πιο οργανωμένα αν δεν ξέρεις πράγματα πάνω στο αντικείμενο σου  σε “πετάνε” οι ίδιοι οι παίκτες και ο προπονητής. Ο Βιλανάκης, ο Βλαχόπουλος, ο Ντινιώτης, ο Χαριάτης , ο Ψάρρης που έχουν παίξει μπάλα σε πολλές ομάδες και είναι ονόματα ξέρουν και βλέπουν, το ίδιο και ο Γερολυμάτος , Ζήκος και Ενγεμά. Το ποδόσφαιρο  και ειδικότερα η προπόνηση είναι επιστήμη, και μάλιστα εφάμιλλη της ιατρικής καθώς αν δεν ξέρεις φυσιολογία και εξειδικευμένα πράγματα με έρευνες για τον ανθρώπινο οργανισμό δεν προχωράς. Η εποχή που η ομάδα πήγαινε στο γήπεδο  από Κυριακή σε Κυριακή ή που έτρεχαν με τις ώρες στα δάση και τις αμμουδιές πέρασε...αλλά δυστυχώς αυτά γίνονται.

Το τοπικό της Ηλείας πως το βλέπεις;

-Για να αξιολογήσω κάτι θέλω πρώτα να μάθω τι προπόνηση γίνεται. Το ποδόσφαιρο είναι θέμα προπόνησης. Ότι κάνεις στην  προπόνηση  βγαίνει και στον αγώνα. Αυτά που λένε “αυτός δε δουλεύει αλλά έχει μάτι” είναι για τα πανηγύρια. Αν δεν έχεις κατάλληλους παίκτες και δε δουλεύεις στη προπόνηση όσα “μάτια” και να έχεις δε κάνεις τίποτα. Δε βλέπετε ότι στην Ευρώπη οι προπονητές σπάνια αλλάζουν σύστημα και θέσεις παικτών  την ώρα του αγώνα ενώ οι αλλαγές είναι ανάλογα με τη ροή του αγώνα κάτι που φυσικά ελέγχεται. Απλά δουλεύουν πολύ μεθοδικά και λειτουργικά στη προπόνηση και οι παίκτες ξέρουν να προσαρμόζονται σε όλες της συνθήκες. Αυτό που είναι άξιο απορίας είναι ότι ακόμα στην Ηλεία παίζουν με λίμπερο ενώ και η προθέρμανση πριν τον αγώνα είναι παλιών δεκαετιών...

Τι προτείνεις

-Μεγαλύτερη προσπάθεια από τους προπονητές. Η επανάσταση στο χώρο της προπονητικής είναι τόσο δυνατή και η ταχύτητα των νέων δεδομένων τόσο μεγάλη  που αν δεν ενημερώνεσαι έχεις τελειώσει. Φαντάσου ότι το 80% από αυτά που εφαρμόζονται  τώρα δεν τα έμαθα στο Πανεπιστήμιο. Ένας που δεν πήγε ούτε εκεί (τέσσερα χρόνια είναι πολλά) άραγε τι γνώσεις έχει;

Επίσης θα συνιστούσα στους παράγοντες να πάψουν να κάνουν τον προπονητή. Δυστυχώς αυτοί είναι λίγοι αλλά αν δεν τους κάνεις τά χατίρια σε βγάζουν άχρηστο, αν συμβιβαστείς είσαι γι΄ αυτούς ο καλύτερος. Δυστυχώς το ποδόσφαιρο δε μαθαίνεται στα καφενεία πλέον..

Ο Πανηλειακός;

- Δίκαια πρωταθλητής. Καλό τεχνικό επιτελείο, διοίκηση με σχέδιο και άριστη διαχείριση. Πρέπει να εκτιμηθεί  ότι βάζουν λεφτά Ηλείοι, διπλανοί μας άνθρωποι, επαγγελματίες της αγοράς. Ο Πανηλειακός είναι ομάδα όλων και πρέπει να στηριχθεί..

Ο Αστέρας δίκαια βγήκε πρωταθλητής;

-Έκανε φοβερή χρονιά, αντάξια του ονόματός του. Η κ. Γκουβίτσα απέδειξε ότι και οι γυναίκες έχουν χώρο στο ποδόσφαιρο αρκεί αυτό που κάνουν να το κάνουν με ανιδιοτελή αγάπη και σχέδιο. Ηγετική προσωπικότητα έβαλε τη δική της σφραγίδα. Τη θυμάμαι πέρσι όταν έκανα προετοιμασία στου Μελιτσόπουλου. Αμέσως μετά απο το Βούναργο έκανε ο Αστέρας και δεν έχανε προπόνηση. Είχε ευγένεια, διακριτικότητα και κύρος. Αρκετά δεν είναι;

Επίσης αξίζουν συγχαρητήρια και στο Θοδωρή Ανδριόπουλο τον οποίο εκτιμώ γιατί έχουμε κοινή πορεία (σε Λάππα και Εράνη). Η ομάδα που έχει φτιάξει είναι έτοιμη και για του χρόνου στη Δ΄ μια κατηγορία που την ξέρει όσο λίγοι.

Τι ξεχωρίζεις στην καριέρα σου;

-Τη μεγάλη χρονιά με τον Πανωλενιακό Καράτουλα όπου οι παίκτες για πρώτη φορά δούλεψαν σε επαγγελματικά πρότυπα. Την προετοιμασία με τον Πέλοπα Πύργου όπου για πρώτη φορά δουλέψαμε τη ζώνη, την παραμονή στην Α΄κατηγορία με τα Μακρίσια, τις πολύ δυνατές και ουσιαστικές προετοιμασίες με το Βούναργο και τον Αρη Λανθίου, το ντέρμπι παραμονής με τη Δάφνη Ανδραβίδας μέσα στην έδρα της με τον Ατρόμητο Λάππα, τη μεγάλη φετινή πορεία της Εράνης Φιλιατρών αλλά και την άνοδο που πέτυχε το Καλό Νερό, ομάδα της Μεσσηνίας της οποίας επιμελήθηκα την προετοιμασία

Τα σχεδιά σου για του χρόνου;

-Και η Εράνη θέλει να μείνω και άλλες ομάδες με έχουν προσεγγίσει. Θα ήθελα όμως να γυρίσω στο Νομό καθώς κουράστηκα, αρκεί να βρω κάτι που να αξίζει τον κόπο.

Και για το τέλος δύο λόγια για το site μας;

Έχω κατενθουσιαστεί, είμαι καθημερινός χρήστης και σας εύχομαι τα καλύτερα. Έλλειπε σίγουρα μια ηλεκτρονική εφημερίδα από τον τόπο μας και ο τόπος μας αξίζει πάρα πολλά…

(Ευχαριστούμε την εφημερίδα "Πρώτη" για τις φωτογραφίες)