Τάσος Φερεκίδης :"Ο Αστέρας δυνατός και στη Δ' Εθνική"

* Τι λέει για τον Πανηλειακό και για το τοπικό ποδόσφαιρο

Ο Τάσος Φερεκίδης είναι ένας από τους πολύ καλούς παίκτες αλλά κι από τα καλύτερα παιδιά, που φόρεσαν την φανέλα του Πανηλειακού, πρόσφερε και αγαπήθηκε από τους των φιλάθλους του, και ειδικά λόγω του χαρακτήρα του, μόνο απαρατήρητος δεν πέρασε από την ομάδα του Πύργου. Έπειτα από ένα μακροχρόνιο διάστημα αποχής από την Ηλεία, λόγω της εξαιρετικής του καριέρας στα ποδοσφαιρικά δρώμενα της χώρας, από πέρυσι είναι και πάλι στο Νομό μας, αγωνιζόμενος πλέον στον Αστέρα Αμαλιάδας, με τον οποίο είχε πολύ καλή παρουσία και ήταν από τους πρωταγωνιστές της ανόδου στην Δ’Εθνική.

* Γεννημένος στις 27 Ιουνίου του 1973, ο εκ Σκύδρας καταγόμενος παίκτης, έχει αγωνιστεί στο παρελθόν σε αρκετές ομάδες, κάνοντας καριέρα στην Α’Εθνική κυρίως. Από το 1995 ως το 1998 έπαιξε στον Εδεσσαικό, ενώ στη συνέχεια ήρθε στον Πύργο και έπαιξε στον Πανηλειακό μέχρι και το 2001. Για δύο περιόδους, ακολούθως, φόρεσε τη φανέλα του Πανιωνίου, ενώ για ένα χρόνο έπαιξε και στον Ιωνικό. Το 2004 μετακομίζει στον Εθνικό Αστέρα και επί 3,5 χρόνια, ενισχύει την ομάδα της Καισαριανής στην Β’ Εθνική, ενώ πριν έρθει στον Αστέρα, έπαιξε και στον Φωστήρα στη Γ’ Εθνική. «Εργαλείο» μέσα στο γήπεδο και ικανός να παίξει ουσιαστικά όλες τις θέσεις! Διακρίθηκε κυρίως ως δεξί μπακ, αλλά με την πάροδο του χρόνου, απέκτησε εμπειρία και ικανότητα και οι προπονητές του, τον διάλεγαν… για όποια θέση είχαν ανάγκη.

Ο Τάσος, είναι παντρεμένος με την Ευγενία Παρασκευοπούλου (αδερφή του Χρήστου και του Γιάννη Παρασκευόπουλου, που ως γνωστόν ασχολούνται με το ποδόσφαιρο) και έχουν αποκτήσει δυο παιδάκια τον Γιάννη και τον Χάρη. Ας δούμε τι ανέφερε στην εφημερίδα «Πατρίς» και στον συντάκτη Γιάννη Μουρούτη:

Ποιός ...άνεμος σε έφερε στην Ηλεία;

- «Πριν ακόμη φύγω για τη Γερμανία, το 1993, είχα μια επαφή και υπήρχε η δυνατότητα να έρθω εκείνη την χρονιά στον Πύργο. Όμως τελικά αυτό έγινε το 1998 και αφού πρώτα είχα παίξει τρία χρόνια στον Εδεσσαϊκό, με προπονητή τον Άγγελο Αναστασιάδη. Ο Σπύρος Σιούγκαρης, πρώην πρόεδρος της Νάουσας και μάνατζερ εκείνη την εποχή, μου πρότεινε τον Πανηλειακό, ενώ και ο τότε τεχνικός της ομάδας του Πύργου, ο αείμνηστος Γιάννης Κυράστας με ήθελε στους «ερυθρόλευκους». Αυτό ήταν…, ήθελα και εγώ να αλλάξω ομάδα, γιατί ο κύκλος μου στον Εδεσσαϊκό είχε κλείσει και έτσι μεταγράφηκα στον Πανηλειακό».

Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας του Πανηλειακού τότε;

- «Είχε πάνω από όλα δυνατό πρόεδρο, και από την πρώτη χρονιά που έπαιξε Α’Εθνική, δεν θυμάμαι ποτέ να κινδύνεψε. Χαρακτηριστικά θυμάμαι, ότι σαν παίκτης του Εδεσσαϊκού, ο Πανηλειακός μέσα στην Έδεσσα μας είχε νικήσει άνετα 3-1. Διέθετε ένα καλό μείγμα από καλούς και έμπειρους παίκτες. Και κυρίως τότε, του είχαν βγει …οι παίκτες από τη Μακεδονία, που αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του έμψυχου υλικού. Οι συνθήκες ήταν ιδανικές και οι εγκαταστάσεις επίσης, ήταν ένα πάρα πολύ θετικό στοιχείο για την πορεία του συλλόγου»

Θυμάσαι κάτι χαρακτηριστικό στην τριετή παρουσία σου με τα «ερυθρόλευκα»;

« Εντάξει, οι ευχάριστες στιγμές ήταν πολλές, αλλά κυρίως οι μεγάλες νίκες ξεχώριζαν και μένουν στο μυαλό για πάντα χαραγμένες. Μια από αυτές ήταν το μεγάλο "διπλό" στην Τούμπα επί του ΠΑΟΚ με 1-0 την περίοδο 1999-2000 με σκόρερ τον Γκώνια, όπως και το 1-0 επί του Ολυμπιακού στον Πύργο με το τέρμα του Τόγια την περίοδο 1997-1998. Αυτά δεν ξεχνιούνται…

Παράλληλα, κάτι που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση και σε μένα και στους τότε συμπαίκτες μου, ήταν το πριμ καλής απόδοση από τον Σάκη Σταυρόπουλο στην ήττα με 1-0 στην Νέα Φιλαδέλφεια από την ΑΕΚ την περίοδο 1999-2000, με υπηρεσιακό τεχνικό τότε, τον Ντίνο Ράπτη. Αν και είχαμε χάσει, πήραμε πριμ, γιατί παίξαμε εξαιρετικά και αξίζαμε ακόμη και τη νίκη.»

Υπάρχει λύση τώρα για τον Πανηλειακό;

- «Εγώ δεν είναι αυτός που μπορώ να το κρίνω. Απλά είναι σίγουρο, ότι η ομάδα έφθασε εδώ, λόγω ότι δεν υπάρχει πλέον στον σύλλογο ο Σάκης Σταυρόπουλος και οι δυνατότητες του. Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί ένας άλλος Σάκης Σταυρόπουλος και ειδικά αυτές τις εποχές…, όπου οι καιροί είναι δύσκολοι. Απλά, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να συνεχίσουν κάποιοι, να προσφέρουν στην ομάδα, όσο μπορούν…και να συμμετέχει σε πρωταθλήματα, που θα μπορεί να ανταπεξέρχεται….. Ακόμη, η προσπάθεια με τις Ακαδημίες και τα φυτώρια…, είναι μια πολύ καλή κίνηση και θα βοηθήσει την ομάδα. Αυτό έπρεπε να είχε γίνει και πολύ νωρίτερα»

Κεφάλαιο Αστέρας. Μετράει κυρίως η άνοδος;

- «Το πιο σημαντικό σίγουρα ήταν ή άνοδος, γιατί αν δεν είχε επιτευχθεί αυτός ο στόχος, θα ήταν καταστροφή…Το αξίζαμε! Και αυτό γιατί στην ομάδα υπήρχε εξαιρετικό κλίμα και στο τέλος δικαιώθηκαν οι προσπάθειες όλων μας. Κυρίως της διοίκησης, που για τα δεδομένα της κατηγορίας είχε κάνει υπέρβαση…Είναι πάντως καλό για το Νομό γενικότερα, που ανέβηκε ο Αστέρας και θεωρώ ότι μπορεί να πάει καλά και στην Δ’Εθνική»

Εκεί, τι μπορεί να κάνει η ομάδα;

- «Το βασικό είναι ότι το Δ.Σ είναι και πάλι δυνατό και οργανωμένο, ενώ δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι πλέον οι παίκτες έχουν μεταξύ τους ομοιγένεια και συνοχή και για αυτό τον λόγο άλλωστε, έγιναν και οι ανανεώσεις. Μεγάλο κέρδος αυτό, ενόψει της νέας περιόδου. Θα γίνουν πιστεύω και κάποιες προσθήκες και από κει και πέρα, θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο. Τα μηνύματα είναι αισιόδοξα και αυτό που θα επιδιώξουμε είναι να εξασφαλίσουμε γρήγορα την παραμονή μας, για να μην έχουμε το παραμικρό άγχος…και στη συνέχεια να χαρούμε όσο μπορούμε την παρουσία μας, στην Κατηγορία.»

Πως κρίνεις το επίπεδο του τοπικού ποδοσφαίρου;

« Είναι σε καλό δρόμο…, αν και θέλει ακόμη προσπάθεια από όλους όσους εμπλέκονται σε αυτό. Το γήπεδο με χόρτο στην Α1 και Α2 Κατηγορία, είναι ένα πάρα πολύ καλό μέτρο, που βοηθάει στην ανάπτυξη και στην πρόοδο του. Ακόμη, παρατηρώ, ότι η Ε.Π.Σ.Η έχει στη σύνθεση της, νέους ανθρώπους που δείχνουν διάθεση και όρεξη για προσφορά. Το επίπεδο μπορεί και θα βελτιωθεί περισσότερο. Ακόμη με ικανοποίησε ευχάριστα και είναι πολύ καλό για το τοπικό ποδόσφαιρο, η κίνηση της Ε.Π.Σ.Η να βραβεύει τους κορυφαίους σκόρερ και τις ομάδες που δεν δέχονται κόκκινες. Με λίγη προσπάθεια από όλους και καλή θέληση, θα έρθουν ακόμη καλύτερες μέρες…»

Κλείνοντας τι άλλο θα ήθελες να συμπληρώσεις και να σε ρωτήσουμε για πόσα χρόνια θα σε παρακολουθούμε ακόμη στα γήπεδα;

« Πάνω από όλα να έχουμε υγεία. Από  κει και πέρα όλα γίνονται. Το βέβαιο είναι ότι μόνιμα θα εγκατασταθώ στην Ηλεία και τη νέα περίοδο θα προσφέρω και πάλι τις υπηρεσίες μου στον Αστέρα. Δεν μπορώ να προβλέψω πόσα χρόνια θα παίζω ακόμη, αλλά θα προσπαθώ με σωστή προπόνηση και αγάπη για αυτό που κάνω να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις μου. Λογικά 2-3 χρόνια θα είμαι στους αγωνιστικούς χώρους, ενώ σιγά σιγά θα ξεκινήσω τις διαδικασίες να αποκτήσω και δίπλωμα προπονητή, αφού δεν αποκλείεται στο μέλλον να ασχοληθώ και με την προπονητική. Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους, όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί μου και από τον Πανηλειακό και από τον Αστέρα (με τους οποίους θα συνεργάζομαι και πάλι…) και δεν θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη τους, η οποία αποτυπώνεται χαρακτηριστικά σε ένα παιχνίδι Ιωνικού-Πανηλειακού το 2004 στην Α’Εθνική. Τα ματς είχε τελειώσει 4-1 υπέρ του Ιωνικού, που αγωνιζόμουν εγώ τότε, και καθώς πήγαινα στα θεωρεία για να δώσω συνέντευξη και διέσχιζα το γήπεδο, οι 1000 περίπου φίλαθλοι του Πανηλειακού, όρθιοι με χειροκρότησαν και φώναζαν το όνομα μου…»

Πηγή: Εφημερίδα ''Πατρίς''