Η ορεινή Ηλεία «πρασινίζει» ξανά!

Άρθρο του Σοφοκλή Φραγκογιαννόπουλου(εφ. Πρώτη)

Άνευ προηγουμένου είναι η επιτυχία του ΠΦΟ Πανόπουλου, να κατακτήσει σε τέσσερα χρόνια ισάριθμες κατηγορίες. Και μάλιστα, ισάριθμες πρωτιές, όχι απλά δηλαδή ανόδους. Στην ιστορία του ηλειακού ποδοσφαίρου, είχαμε τον Εθνικό Αμαλιάδας, ο οποίος στα πρώτα χρόνια της επανίδρυσής του, κατάφερε να φτάσει μέχρι τη μεγάλη κατηγορία κερδίζοντας αλεπάλληλες ανόδους.

Το έκανε η Αναγέννηση, το έκαναν και οι Πάνθηρες. Με τη διαφορά ότι τότε δεν υπήρχε ο ενδιάμεσος σταθμός της Α2. Ο ΠΦΟ Πανόπουλου, υποχρεώθηκε να περιμένει μια χρονιά παραπάνω για να φτάσει στη μεγάλη κατηγορία. Ωστόσο τα κατάφερε. Και κατάφερε και να πάρει και τη μεγάλη κατηγορία. Και μέσα σε μια τετραετία από την ίδρυσή του, να βρεθεί στη Δ΄ Εθνική. Παράλληλα, έφτασε την επιτυχία του Κάστρου, να πάρει τον τίτλο χωρίς μπαράζ, ενώ πέτυχε και κάτι ανάλογο με τον Ξενοφώντα, ο οποίος αν και νεοφώτιστος στην κατηγορία, πήρε το εισιτήριο της ανόδου για τη Δ΄ Εθνική. Και όλα αυτά όπως είπαμε, για μια ομάδα με πολύ μικρή ιστορία, η οποία στην πρώτη της σεζόν στην Α1, κατάφερε το νταμπλ. Παράλληλα, διεκδικεί να φτάσει την επιτυχία του Αστέρα, σε ένα χρόνο να κερδίσει τρεις τίτλους, καθώς υπάρχει και το Σούπερ Καπ του Αυγούστου. Τα κατορθώματα όμως του ΠΦΟ δεν τελειώνουν εδώ. Γιατί έτσι όπως πάει φέτος, δείχνει ότι έχει βαλθεί να τα κάνει όλα μονομιάς. Με πρόκριση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας Ερασιτεχνών, μπαίνει στο κλαμπ των ομάδων εκείνων που έχουν φτάσει μέχρι τα προημιτελικά. Και είναι ο Αίας Γαστούνης, ο Πανηλειακός, ο Αστέρας και ο Ηλειακός Λεχαινών. Οι τρεις πρώτοι έχουν φτάσει μέχρι τα προημιτελικά, οι δύο πρώτοι έχουν παίξει ακόμα και στον τελικό, ενώ μόνο ο Αίας είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει αυτό τον μεγάλο τίτλο. Πόσα θα πετύχει από δω και πέρα είναι άγνωστο, ωστόσο το βέβαιο είναι ότι κάθε γύρο που θα περνάει, θα γράφει και μια νέα χρυσή σελίδα στην ιστορία του.

Ο ΠΦΟ Πανόπουλου, μέσα σε τέσσερα χρόνια από την ίδρυσή του, πέτυχε να καταστεί η τρίτη στην επίσημη κατάταξη ομάδα της Ηλείας, μετά τον Πανηλειακό και τον Αστέρα, αφού και με τη βούλα την ερχόμενη σεζόν θα αγωνίζεται στη Δ΄ Εθνική.  Οι προοπτικές μάλιστα που ανοίγονται, είναι ευοίωνες, καθώς αν τη νεά σεζόν προβιβάζονται τρεις ή τέσσερις ομάδες στη νέα Γ΄ Εθνική, δεν αποκλείεται να φτάσει ακόμα ψηλότερα και να πετύχει κάτι το οποίο έκανε κάποιος Παναθηναϊκός Σκαγιοπουλείου, ο οποίος το 2000 μετονομάστηκε σε Πατραϊκό και από αυτόν προέρχεται η σημερινή Παναχαϊκή. Έχω τη διαίσθηση ότι ο ΠΦΟ Πανόπουλου δεν θα σταματήσει εδώ και ούτε θα αρκεστεί απλά σε μια τρίτη θέση. Η πορεία του θυμίζει έντονα εκείνη του Πανηλειακού επί των ημερών του Σταυρόπουλου. Ο στόχος του και τη νέα περίοδο θα είναι η πρωτιά και η άνοδος στη νέα Γ΄ Εθνική, μια κατηγορία η οποία θα αποτελείται από τέσσερις ομίλους σε όλη την Ελλάδα και θα είναι –απούσης πια της Δ΄ Εθνικής-, το προπύργιο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου το οποίο θα αντιπροσωπεύουν η Φούτμπολ Λιγκ και η Σούπερ Λιγκ.

Δεν ξέρω αν σας ζάλισα, αλλά οι επιτυχίες αυτής της ομάδας μέχρι τώρα, προκαλούν χωρίς άλλο ζαλάδα. Η παρουσία της στο χώρο του ποδοσφαίρου, από δω και πέρα θα είναι πιο έντονη και αισθητή από ποτέ. Η νέα δύναμη στον ποδοσφαιρικό χάρτη της Ηλείας, είναι εδώ. Φοράει πράσινο, το χρώμα της ελπίδας και αέναο σύμβολο της δύναμης της φύσης, χρώμα του φύλλου της ελιάς, έπαθλο νίκης στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες.  Σε πείσμα των καιρών και μέσα από τα απομεινάρια των πρόσφατων πυρκαγιών, μέσα από την καρδιά της ορεινής Ηλείας αναδύεται και πάλι το πράσινο. Μέσα από τον ΠΦΟ Πανόπουλου. Το καμάρι της ορεινής Ηλείας!